« وَما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ » ؛ « 1 » « و اين كار اصلًا بر خدا دشوار نيست » . شاد باش اى عارف نيكو سير * كاين شب هجران سحر گردد سحر شاد باش اى خستهء بار فراق * شاد باش اى غرق بحر اشتياق مىدمد از لطف حقّ ، صبح ظهور * مىشود گيتى پر از وجد و سرور افكند البته از رخ ، اين نقاب * فاش سازد امر حقّ را ، بىحجاب مىكشد از دشمن حقّ ، انتقام * مىبرد از شرك و از اصنام ، نام اوليا گردند گردش جمله جمع * همچو پروانه به گرد نور شمع مىنشيند بر سرير احتشام * مىدهد دنيا سراسر انتظام از خداوند قدير بىنظير * هست اين وعده تخلف ناپذير تا كنى از صدق دل ، تصديق اين * « إِنَّهُ لا يُخْلِفُ الْمِيعاد » بين البشارة ! اى كه دارى انتظار * مىشود آخر سحر ، اين شام تار البشارة ! مصلح نيكو سرشت * آيد و گيتى كند رشك بهشت صبر كن صبر ، اى به هجران مبتلا * كه رسد دوران وصلش بر ملا شاد زى كآيد دگر ره نوبهار * و ز گل سورى شود يك سو غبار البشارة ! " صافى " صافى ضمير * كه جوان گردد دگر ، اين چرخ پير « 2 »

--> ( 1 ) . سوره ابراهيم ، آيه 20 . ( 2 ) . اشعار از مرحوم آيت اللَّه والد نويسنده - اعلى اللَّه مقامه - است .